Just before the holidays the city is always full of (annoying) people shopping like it’s their last day on earth.. It’s everywhere crowded and asphyxiating and what’s worst is that people do not seem happy or having fun, it’s like the act of shopping is a torture to them, an obligation… I don’t know, but I always felt that shopping is supposed to be something fun, evil yet fun… Well anyway…
Κάτι με έχει πιάσει τις τελευταίες εβδομάδες και τραβάω συνέχεια φίλμ. Αλλά δυστυχώς σε αυτή τη χώρα πουθενά κανείς δεν εμφανίζει καλά τα φιλμ και το αποτέκεσμα είναι μονίμως μέτριο εως πολύ κακό!!!! Anyway…
Βρήκα αυτό χαζεύοντας στο γουεμπ… Δεν ξέρω, να γελάσω ή να κλάψω ή μήπως απλά να αδιαφορήσω; Πάντως για κάποιες γυναίκες τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει πολύ από τότε. Ο τίτλος του περιοδικού δέ, τα σπάει!!
Είναι Αύγουστος κι έχω ξεμείνει στη Αθήνα, οι διακοπές μου ξεκινάνε στις 23 Αυγούστου. Η Αθήνα πραγματικά είναι άδεια και ήσυχη εμένα με φρικάρει και μιζεριάζω. ¨οπου και αν πηγαίνω βλέπω θλιμμένες φάτσες. Άντε γαμηθείτε ούτε εγώ έχω φύγει ακόμη!
Χωρίζουν κι όλοι γύρω μου, με μια απίστευτη ευκολία και τελείως out of the blue. Προσωπικά δεν πιστεύω στην αιώνια αγάπη (αν προσπαθήσεις πολύ μπορεί και να κρατήσει για ποοοοοολά χρόνια), αλλά η γενιά μπου τουλάχιστον δεν προσπαθεί καθόλου. Δεν ξέρω κι αν έχουν όρεξη να προσπαθήσουν για το οτιδήποτε, μιας και τα πρότυπα τους είναι οι γκόμενες να ντύνονται πάντα στην τρίχα και τα αγόρια να έχουν ps3, χα , που χρόνος για σχέσεις και πόσο μάλλον προσπάθεια to make it work! Θεέ μου τι λέω Αυγουστιάτικα η τρελή? Πάω για ψώνια να είμαι κι εγώ στην τρίχα μην και χωρίσω ξαφνικά και δεν καταλάβω γιατί…